Contrive

 

contrive

verb

verb: contrive; past tense: contrived; past participle: contrived; 3rd person present: contrives; gerund or present participle: contriving

1.

to manage to do something, although there are difficulties.

சிரமங்களுக்கு இடையிலேயும் ஒன்றை ஒருவாறாகச் செய்துமுடி. சமாளித்துச் செயலாற்று.

If I can contrive to get off work early, I'll see you later.

If I can contrive to get off work early, I'll see you later.

2.

to plan or invent something in a clever and/or dishonest way.

அறிவுத் திறனைப் பயன்படுத்தி அல்லது நேர்மையற்ற முறையில் அல்லது அறிவுத் திறனையும் நேர்மையின்மையையும் ஒருசேரப் பயன்படுத்தி ஒன்றைத் திட்டமிடு அல்லது புதிதாக உருவாக்கு. சூழ்ச்சித் திறனுடன் ஒன்றைச் செய் அல்லது உருவாக்கு.